Home
Warriors For Health
Wie ben ik?
Geschiedenis
Gezondheidsnieuws
Onderzoeken
Food for Thought
Gezonde voeding
Medicinale Cannabis
Kruiden-Specerijen
Gezonde recepten
Natuurlijk mooi
Natuurwinkel
Nieuwsbrief archief
Boeken en DVD's
Filmpjes
Lezingen
Ander nieuws
links
Contact
Gastenboek
Fotoalbum
Disclaimer

Waar is onze goede smaak gebleven?

Lizzy Turelinckx© - Juni 2009

 

Probeer eens om het verschil te proeven tussen “gewone boter” en “grasboter”. Lastig …ja, onze smaakpapillen zijn lui en vadsig geworden van pure verveling. De verscheidenheid aan smaken is ten onder gegaan aan de menselijke drang om sneller, goedkoper en meer te produceren. Kunnen we nog wel echt iets proeven? En heeft onze voeding nog wel echt “smaak”?

 

In deze tijd willen we meer, groter, sneller en goedkoper voedsel hebben. Dat kan… door veredelingstechnieken en genetische manipulatie krijgen we volkomen andere smaken voorgeschoteld dan 50 jaar geleden. “Fastfood” slaat niet alleen op de bereidingswijze, maar ook op de teelt en de manier van eten.

 

Waar is het misgegaan met onze smaak, en waarom?

Toen McDonald’s in 1986 een junkfood restaurant opende in het oude hart van Rome was dat vragen om boze reacties. Die kwamen dan ook, en zo begon “Slow food”. Met meer dan zestigduizend leden in vijfendertig landen is slow food een wereldwijde beweging geworden. Tegenwoordig wint de “Raw food” beweging erg aan populariteit, maar daarover een andere keer meer.

 

Slow food is een protest tegen Fastfood, tegen gestandaardiseerde en smakeloze eten van de voedingsgiganten en de agro- industrie.

Het staat voor traagheid, kleinschaligheid en zoveel mogelijk verse, natuurlijke, lokale producten van het seizoen en uit de eigen streek.

 

In Slow food en Raw food lijken de lekkerbekken met gezond verstand, gevoel voor milieu, duurzame ontwikkeling en goede smaak elkaar te hebben gevonden.

 

De grootschalige productie in de land- en tuinbouw heeft in de rijke landen gezorgd voor een grote armoede in het voedselpakket. Van de vroegere soorten, rijkdom en smaakdiversiteit is nog maar weinig over.

 

De gestandaardiseerde massaproductie heeft ook tot smaakvervlakking geleid. In de supermarkt liggen gemiddeld 5 soorten appels, terwijl Europa er ooit duizenden heeft gekend. Smaak, textuur en geur worden ondergeschikt gemaakt aan zaken als prijs, vroeg kunnen oogsten, bewaartijd, bestendigheid tegen transport en dat laatste over steeds grotere afstanden.

 

Vlakke smaak is gewoon geworden!

Maar het tij begint te keren! Ambachtelijke bedrijven keren terug naar typische streekproducten, verbouwen weer de oude graan, groenten en fruitsoorten en selecteren hun dieren op bijzondere en gevarieerde smaken in eieren, melk en vlees. Er bestaan zelfs Pomologische verenigingen die oude fruitrassen verzamelen.

 

Al die verschillende variëteiten zijn niet toevallig ontstaan. Eeuwenlang hebben boeren gewassen veredeld, zodat ze optimaal geschikt werden voor het klimaat en de grondsoort waarin ze moeten gedijen. Ook werd er gekweekt op smaak, textuur, geur, kleur, bewaring, verwerking en passend bij de culinaire cultuur en tradities van de streek.

 

Bekijk het pakje peultjes uit Zimbabwe maar met enig wantrouwen. Hoe veel te vroeg zijn ze geplukt en wat voor chemische fabriek is er over leeggespoten om ze zo mooi groen vanuit Afrika hier te krijgen? En smaken ze nog naar originele peultjes? 500 gr verse peultjes uit de tuin van je vader of schoonmoeder zal het je leren!

 

De echte smaak van een mango of avocado proef je pas en het land van herkomst. Dan pas ervaar je de echte smaak van deze producten. Onze smaakpapillen zijn lui geworden en we proeven alleen nog maar gemiddelde smaken.

 

We zijn gewend aan te vroeg, onrijp geoogste fruit en groenten. De echte smaak ontwikkeld zich pas in het allerlaatste stadium van de rijping, maar zolang kan er niet worden gewacht met de perziken en appels die van de andere kant van de wereld komen! We zijn ondertussen gewend geraakt aan deze vlakke smaken.

Witlof heeft zijn karakteristieke bittere smaak verloren want die is te sterk voor de gemiddelde consument en dus is het bittere eruit gekruist. Er is een grote kans dat je je rot schrikt als je eens echte witlof krijgt voorgeschoteld. Ik neem er wel eens mee uit de tuin van mijn ouders en hij smaakt echt heel anders dan die uit de supermarkt. Sommige kinderen vissen de echte pomodoro tomaten uit hun bordje sla, ze hebben liever de tomaten die mama in de supermarkt haalt. Ze hebben geen idee hoe een echte tomaat smaakt!

 

Waarom zou je dan ook de moeite doen om op jacht te gaan naar Wieringer witte erwtjes, verse geitenmelk, Veenweidekaas, bieten uit Avenhorn en spruitjes die nog echt naar spruitjes smaken, voor mensen die toch niet weten wat ze in handen of proeven wat ze op hun tong hebben?

 

Gelukkig is proeven van echte smaak te leren.

Echt eten met al je zintuigen is een geweldige bezigheid. Maar wanneer geef je smaak werkelijk de tijd en de nodige aandacht?Het effect van verprutste smaakpapillen is: hoe minder verscheidenheid je krijgt aangeboden, hoe minder smaak je waarneemt. Aan echte smaken moet je tong weer gaan wennen! Maar ook geur, uiterlijk en substantie van voedsel zijn onontbeerlijk voor je smaak. Na een tijdje tongtraining blijkt er echt wel verschil te zitten tussen de kartonsmaak van de ene aardappel en de vettige modder aardappel smaak van de andere.

 

In en in triest is het eigenlijk, maar de gemiddelde smaak van ons basisvoedsel is gewoon flauw, laf en slap. De smaak is weg gemanipuleerd ten bate van snelheid en hoeveelheid. Het lijkt erop dat de reguliere supermarkten zich ondertussen toch hebben gerealiseerd dat er wat meer smaak terug moet in de producten. Niet voor niks (letterlijk) vinden we tegenwoordig steeds meer “Boerenland”  en “kies bewust” variëteiten in de schappen. Maar ook daarover zijn we een tikje argwanend. Zou het niet zo zijn dat de “Boerenland” producten de laatste restjes snaak van de reguliere producten erbij hebben gekregen. In die reguliere producten zit het in elk geval niet meer. Om een vleugje van de originele smaak, geur  en uiterlijk mee te krijgen ben je dus verplicht om de veel duurdere boerenland producten te kopen. En dan nog is het maar de vraag, want wat als biologisch wordt verkocht in de supermarkt wil nog niet zeggen dat dit ook zo is, en zeker niet bij de varianten van de reguliere fabrikanten.

 

Ik wil je daarom aanraden om eens bij de natuurwinkel of, beter nog, bij de boer op bezoek te gaan. Probeer eens wat biologische groenten en fruit uit het seizoen, en ga daar eens mee experimenteren. Gebruik alleen zuivere smaken zoals verse kruiden, Himalaya zout, verse peper enz. om de gerechten af te werken. Maak geen gebruik van suiker! Je zal merken dat je smaakpapillen niet weten wat hun overkomt. Na een tijdje wil je niet anders meer. Dan ga je pas echt het verschil merken tussen de bewerkte, gezoete en ongezonde spullen uit de supermarkt en de eerlijke echte smaken van de boerderij.

 

Ik wil iedereen veel plezier wensen bij de ontdekkingstocht naar nieuwe en eerlijke smaken!

 

Top
©Warriors For Health - FreePeopleAgency  | lizzy@warriorsforhealth.com