Home
Warriors For Health
Wie ben ik?
Geschiedenis
Gezondheidsnieuws
Onderzoeken
Food for Thought
Gezonde voeding
Medicinale Cannabis
Kruiden-Specerijen
Gezonde recepten
Natuurlijk mooi
Natuurwinkel
Nieuwsbrief archief
Boeken en DVD's
Filmpjes
Lezingen
Ander nieuws
links
Contact
Gastenboek
Fotoalbum
Disclaimer

Ra, ra hoe kan dat?

door: Roxane Catz

Als kind was ik een slechte eter. Van gangbare maaltijden wel te verstaan, want met zaken als snoep, zoutjes, poffertjes en kroketten scheen ik geen enkele moeite te hebben. Een kind is nu eenmaal nog niet bezig met ‘verantwoorde’ voeding. Als het maar lekker is. Het schijnt overigens dat kinderen van nature eerder naar pure voeding - zoals bijvoorbeeld een vrucht - zouden grijpen, ware het niet dat hun smaakpapillen veelal zijn verpest door de bewerkt voeding – denk aan Olvarit en Liga’s - die ze al in een vroeg stadium krijgen toegediend.

Dat had mijn moeder, al haar goede bedoelingen ten spijt, mij dus ook gegeven en dat was te merken! Pas rond mijn puberteit begon de strijd met de weegschaal en daarmee mijn nieuwe kijk op voeding en gezondheid (die sindsdien minstens honderd keer is gewijzigd).

Ineens sloeg ik door naar de andere kant, las alles wat er maar over dit onderwerp te vinden was en volgde het ene dieet na het andere. Noem mij een dieet en ik heb het gedaan, al was het maar even.

Het eerste van die lange lijst was van ene dr. Scarsdale, daarna volgde het Mayo-dieet (waar helaas geen spoortje mayo in voorkwam), de Pond-per-dagmethode, het Brooddieet, het Atkins-dieet, het Duizend-calorieëndieet, het Beverly-Hillsdieet, het Hay-dieet, het Fit-4-life-dieet, de Montignac-methode, het Koolsoepdieet, Weight Watchers en ga zo nog maar even door....Iedere keer stortte ik me vol overgave in het volgende overtuigende verhaal. ‘Hoe gaat het met je brooddieet?’ informeerde een vriendin dan geïnteresseerd, terwijl ik – alweer in de ban van meneer Atkin’s adviezen – ieder broodkruimel als zondig beschouwde en gebakken eieren met spek inmiddels mijn volle aandacht hadden.

Na vele moeizame jaren van diëten kwam ik er dan eindelijk – god zij geprezen - achter: diëten werken niet! Misschien wel even, maar uiteindelijk is geen enkel dieet eindeloos vol te houden. Daarbij hebben we allemaal een andere constitutie. Waar de een op gedijt zorgt bij de ander voor problemen.

Bij wijze van project, ben ik ook nog een tijdje gezwicht voor the rawfood lifestyle, een uit Amerika overgewaaide leefwijze waarbij alleen plantaardige rauwe zaken genuttigd worden.

Ondanks dat het hier niet zozeer om een dieet ging, maar meer om een levensstijl, was het mij toch te dogmatisch. Bijna een religie. Wel heeft het me nog meer doen beseffen hoe mijlenver we verwijderd zijn geraakt van onze oorspronkelijke eetwijze. Het schijnt dat het menselijk ‘genoom’, de volledige verzameling van onze genen (ook wel ons erfelijk materiaal) slechts een half procent muteert per miljoen(!) jaar. Zo’n 160.000 jaar geleden, tijdens het paleolithische tijdperk, aten onze voorouders alles wat vloog, liep en zwom, aangevuld met wilde planten, bessen en vruchten. We zijn ’pas’ 10.000 jaar geleden begonnen met het verbouwen van land en het telen van vee en dat is sindsdien behoorlijk uit de hand gelopen.

Landbouw en veeteelt tot daar aan toe, maar het allerergste is het schrikbarend toenemende aantal óverbewerkte voedingsmiddelen, voortgebracht door de gigantische voedingsindustrie.

Deze multinationals leiden ons massaal om de tuin en zijn meer bezig met het spekken van hun kas dan ook maar enige zorg te dragen voor onze gezondheid. Een goed voorbeeld hiervan is het artikel van journalist Melchior Meijer die in 2004 in opdracht van een groot Nederlands tijdschrift een artikel schreef over de mogelijke averechtse gezondheidseffecten van ‘hartvriendelijke’ margarines met veel linolzuur. Hierin beschrijft hij grote studies die suggereren dat hartinfarcten eerder worden veroorzaakt door te veel linolzuur (omega-6 vetzuren) dan door een verhoogd cholesterol. Ook bleek hieruit dat de enige dieetfactor die consequent gepaard gaat met een risicoverlaging van hart- en vaatziekten de consumptie van voldoende groente, fruit en omga-3 vetzuren (alfa linoleenzuur) is De auteur stuurde de tekst, zoals gebruikelijk, naar zijn bronnen bij margarineproducent Unilever om hen de mogelijkheid te geven tot correctie. Hij hoorde niets meer.

In plaats daarvan werd de redactie van betreffend tijdschrift door Unilever en de Nederlandse Hartstichting benaderd met het ‘dringende advies’ het artikel niet te plaatsen. De redactie werd daarnaast ook nog gebeld door Patricia Schutte van het Voedingscentrum.

Ook zij drong er op aan ‘het artikel van Meijer’ niet te plaatsen, omdat de inhoud niet zou kloppen. Het vreemde was dat het Voedingscentrum tijdens de research nooit was benaderd en de Meijer zijn tekst ook nooit naar het voedingscentrum had gestuurd....Ra, ra, hoe kan dat?

Het artikel is uiteindelijk niet gepubliceerd. Door de journalist benaderde kamerleden reageerden niet, waarschijnlijk omdat de materie voor hen te ver van hun bed staat.

Op 1 januari 2005 werd bekend dat Becel Pro Aktiv deels wordt vergoed door zorgverzekeraar VGZ.

Net zoals mijn mond openviel bij het lezen van het Sonja Bakker dieet.

Deze zomer hoorde ik haar naam voortdurend om me heen gonzen. Ik hoorde dat haar dieet zo fantastisch was, maar dat er geen uitgever brood in had gezien en ze haar boek daarom op eigen houtje had uitgegeven. Met kennelijk veel succes. Dit alles sprak me erg aan en ik had daarom ook grootse verwachtingen van haar voedingsadviezen.

Mijn verbazing was echter nog groter toen ik las wat er stond. Wat was hier aan de hand? Dit was weer meer van hetzelfde. Ze schrijft in haar voorwoord dat men niet de hele dag bezig is met punten tellen, maar het is wel een voortdurend getrut met glazen, sneetjes, grammen en stuks! Weight Watchers is er niets bij.

Afgezien van wat aanbevelingen op groente,- en fruitgebied, barst haar dieet van de ongezonde, vaak (over)bewerkte zaken. Zoetigheid, jus, halvajam (!), smeerkaas, vieze, zoete zuiveldrankjes (zoals Optimel) om maar wat te noemen.

Het grootste probleem van tegenwoordig is dat mensen zich niet bewust zijn van wat ze eten. Sonja voegt niets aan dit bewustzijn toe, sterker nog: ze beveelt al die rotzooi aan en zegt niet dat we wat anders moeten doen, maar hetzelfde alleen in mindere mate. Zo kan iedereen lekker in zijn of haar comfortzone blijven. Wel zo gemakkelijk.

Uiteindelijk worden we misschien wel slanker, maar zeker niet gezonder en dus ook niet bewuster.

Nergens rept ze met ook maar één woord over biologische voeding en waarom dat beter voor ons mensen én de wereld is.

Daarbij houdt ze ook geen rekening met gunstige voedselcombinaties.

Deze zijn - vooral voor mensen met verteringsproblemen - zeker niet onbelangrijk. Zo eindigt ze vaak een warme maaltijd met een vrucht bij wijze van toetje. Fruit eet je het liefst op een zo nuchter mogelijk maag, omdat het binnen 20 minuten is verteerd en het anders fijn gaat liggen gisten boven op je warme maaltijd!

Ze heeft het ook niet over gezonde vetten en rebbelt slechts over vetvrij bakpapier en vetarme kant en klare pannenkoeken (!). Afgezien van de pannenkoeken, is dat vetvrije gedoe enorm achterhaald.

Vet is juist belangrijk voor onze stofwisseling en niet in de laatste plaats voor ons gemoed. Koudgeperste oliën zijn super gezond en pure roomboter is - mits met mate - beter dan wat voor margarine dan ook.

Maar ja, ze noemt al die producten wel bij de naam en daardoor wordt het ineens duidelijk dat ze vrijwel allemaal van één bepaald mega concern afkomstig zijn.

Ra, ra welke is dat?

Bron: tijdvoorechte gezondheid

 

Top
©Warriors For Health - FreePeopleAgency  | lizzy@warriorsforhealth.com